| وقتش رسیده که پزشکتان را عوض کنید! |
 |
 |
 |
|
خانم دلاکازا ، نقل می کند که روزی از درد ناحیه پشت ناراحت بود . به پزشکی که دو سال نزد او می رفت مراجعه کرد و شرح حال خود را داد . پزشک پس از یک معاینه سرسری گفت : چیزی نیست. این خانم پس از یک هفته دوباره دردش عود کرد . اما شدیدتر ! و معلوم شد به عفونت کلیه دچار بوده است . از آن لحظه تصمیم گرفت که دیگر نزد آن پزشک نرود . این یک نمونه از حکایتی است که نشان می دهد در صورت بی توجهی پزشک به شرح حال بیمار ، چه مشکلاتی پیش می آید و بنابراین لازم است که بیمار و پزشک اعتماد میان خود را پیوسته بازسازی و تقویت کنند . باید بدانیم که رابطه پزشک و بیمار ، یک رابطه عمیق و پیوندی فراگیر تلقی می گردد . نه یک رابطه عادی و گذرا . یکی دیگر از بیماران ، مدت 8 سال ، پیش یک پزشک می رفت . یک روز طی یک برنامه چک آپ معلوم شد که 5 کیلوگرم اضافه وزن دارد . بیمار به پزشک پیشنهاد کرد که از نظر وضعیت تیروئید مورد بررسی قرار گیرد . پزشک مخالفت کرد و گفت : شما ظاهرا غذا زیاد می خورید ! این بیمار که یک خانم بود ، از آن زمان رابطه اش را با پزشک قطع کرد . او معتقد بود که پزشکش توجه لازم را به او نداشته و با او خوب رفتار نکرده است . او می گوید : من یک انسانم و انتظار دارم که پزشکم با صبر و حوصله و توجه لازم به حرف های من گوش بدهد . بیشتر ناراحتی و نارضایتی بیماران از پزشکان ، به همین مشکل بر می گردد که آنها احساس می کنند پزشک دقت و وقت کافی را در شرح حال گرفتن به خرج نمی دهد و حوصله و توجه لازم را ندارد . پزشک و بیمار ،در حل مسئله بیماری به نوعی مشارکت می کنند و سهیم هستند . پزشک تجربه و دانش خود را به شراکت می گذارد و بیمار آگاهی شهودی و احساس مستقیم خودش را نسبت به وضع جسمانیش ، بنابراین تلفیق و ترکیب این دو سرمایه و دو منبع برای دستیابی به تشخیص و نتیجه درست ، موثرتر خواهد بود . وقتی که یک بیمار ، قلباً احساس می کند که علی رغم سعی و تلاشش شریک و هم تیمی او یعنی پزشک ، آن توجه و دقت لازم را ندارد ، وقت قطع ارتباط فرا رسیده است . ولی به بیمار توصیه می شود که از روی یک عصبانیت و ناراحتی گذرا ، تصمیم نگیرد . برخی پزشک ها در نحوه توصیف وضعیت بیمار ، از عبارات و کلمات مناسب استفاده نمی کنند و برخی هم احساس مهم بودن بیماران را ندیده می گیرند . گاهی بیمار و پزشک از نظر شخصیتی با هم تطابق ندارند و بنابراین به زبان مشترک نمی رسند . این به معنای عدم صلاحیت پزشک و یا سخت گیر بودن بیمار نیست و در این حالت هم بهتر است که بیمار ، پزشک خود را عوض کند . امروزه رابطه پزشک و بیمار ، به صورت یک کار مشارکتی تعریف می شود . در این رابطه بهتر است که هر دو طرف نهایت همکاری و تفاهم را داشته باشند . دیگر آن رابطه سنتی که « دکتر بهتر می داند » قدیمی شده است . بیماران فقط دنبال کسی نیستند که بیشترین دانش پزشکی را داشته باشد ، بلکه به دنبال کسی هستند که بهترین تفاهم و مشارکت را ایجاد کند . تحقیقات نشان می دهند که کسانی که بیماری مزمن دارند، مانند دیابتی ها ، آنهایی که رابطه تنگاتنگ و صمیمی با پزشک خود دارند ، از درمانشان نتیجه بهتری می گیرند . نشانه ها و علائم یک رابطه نامناسب میان پزشک و بیمار به شرح زیر هستند : - عدم توانایی در تعیین وقت و ملاقات با پزشک در مواقع ضروری اگر تصمیم به تعویض پزشک خود گرفته اید ، از کامل بودن پرونده پزشکی خود از لحاظ وجود همه آزمایش ها و مدارک پزشکی مطمئن شوید ، تا آن را به دست پزشک مورد نظر خود برسانید.
|