سلام من سایت شما را خواندم و بارها با عنوان بیماری اختلال دو قطبی مواجه شدم ولی هیچگاه در هیچ جایی علت بروز این بیماری ندیده و نشنیده و فقط گفته می شود در برخی موارد عامل ژنتیکی و وراثت در این مورد موثر است ولی هیچگاه به عوامل بیرونی این بیماری اشاره نمی شود و به محرکهای بیرونی که تاثیر بر عود بیماری دارند اشاره نمی شود و به دلیل مرز بسیار باریکی که بین بیماریهای روانی از جمله وسواس و اختلال دو قطبی است این دو با هم اشتباه گرفته می شوند مثلا در مورد بیماری وسواس فکری شدید که با بیماری اسکیزوفرنی و یا حتی اختلال دو قطبی اشتباه گرفته می شود ولی آیا تا به حال به این فکر کردیم که بیشتر مشکلات بیماریهای روانی عدم احترام دیگران و غرور دیگران است چون هر شخصی آرزو دارد که احترام بگذارد و مورد احترام واقع شود این فرد به هر دری می زند تا خود را نشان دهد دچار نا میدی و شکست می شود دوست دارد در شادی دیگران شریک باشد طرد می شود پس به سوی دیگر می رود تا در غم دیگران شریک باشد ولی دوباره طرد می شود و این انسان دچار عدم اعتماد به نفس و عدم اعتماد به دیگران و شاید اعتماد بیشتر به دیگران و شاید بی تفاوتی و شاید حساس و زود رنج و نهایت دچار جنون می شود بلاخره ناچار است در درون خود فرو رود و برای خود دنیایی آرمانی بسازد نیمی از دنیا شامل شادیهای است که حق شرکت در آن نداشت و نیمی دیگر شامل غمهایی بود که قرار بود با دیگران شریک شود و تبدیل به یک آهن ربا می شود که گاهی قسمت مثبت افکار وی در جهت نیرو قرار می گیرد و گاهی قسمت منفی افکار او و زندگی واقعی که هم در بیرون جریان دارد پس گاهی شاد پس گاهی غمگین است همانطور که همیشه مورد بی مهری اطرفیان قرار گرفته است یا از روی عمد و یا از روی غیر عمد در مورد او اوقات بسیاری قضاوت سریع و اشتباهی شده است تبدیل به موجودی می شود که سریع قضاوت می کند شتابزده می شود دچار استرس و اضطراب می شود و در نتیجه ادرنالین خون او بالا می رود خلاصه کلام به افراد احترام بگذاریم به خصوص والدین در خانه . با تشکر از سایت بسیار خوبتان. در پناه حق باشید.

سلام
تشکر ازمطالب خوبتون

خيلي جالب بود
لطفا به كار خوبتون ادامه بديد

سلام. من یک بیمار دو قطبی هستم. الان 34 سالمه. دو سال تحت درمان با سدیم والپروات هستم. سه ساله که ازدواج کردم. 3 بار دکترم را عوض کردند که هر یک از آنها در خصوص باردار شدنم یک مطلب جدید بهم گفتند. میخواهم بدانم آیا من میتوانم برای باردار شدنم برنامه داشته باشم. یا باید بیخیال باردار شدن و بچه دار شدن بشوم با توجه به اینکه فرصتم برای بارداری بسیار اندک است. لطفاً مرا راهنمایی کنید . این موضوع برای من بصورت مشکل بسیار بزرگی درآمده. ممنون از شما.

Quoting امیرحسین:

چندین ساله که در زندگیم برنامه ریزی می کنم و بعد از مدتی بی خیالی میاد سراغم چندین ساله که به خاطر بزرگنمایی در روابطم دچار مشکل هستم و همیشه باعث تنهای تنها شدنم شده که از این شرایط به شدت رنج می برم البته چندین ساله که تحت نظر روانپزشک لیتییوم مصرف می کنم البته خیلی وقت ها هم بی دلیل داروم رو قطع کردم و ضربات بدی خوردم اما در این چند سال دنبال شناختی از این بیماری نمی رفتم اما وقتی که هدفی رو مشخص کردم و دوباره دیدم دارم سرد می شوم دیگه نتونستم تحمل کنم و متعهد شدم تا خودم رو بیشتر بشناسم که با سایت شما آشنا شدم.
لطفا برای مدیریت این بیماری در شرایط مختلف نکاتی را بیان کنید.
و در ضمن اگر افراد مبتلا به این بیماری مانند یک گروه با هم در ارتباط هستند به من هم معرفی کنید.

توصیه اکید من اینه که حتما دارودرمانی به همراه روان درمانی رو ادامه بدین و قطعش نکنین. نتایج بررسی های نشون داده که این بیماری کنترل شدنیه.
در زمینه سایت هم آدرسی که لینک شده در همین زمینه است که امیدوارم بتونه کمکتون بکنه : bp-mental.blogfa.com