- دم کرده 20 در هزار گل همیشه بهار به مقدار یک لیتر در 24 ساعت به عنوان مدر بکار می رود .

- اعضای گیاه کاهو وحشی دارای اثر ادرار آور می باشد .

- جوشانده فلفل سبز به عنوان مدر مصرف می شود ولی در این عمل باید نهایت احتیاط بعمل آید تا بدون نظم و بی رویه به کار نرود زیرا موجبات بروز استفراغ و التهاب و ورم معده را فراهم می سازد .

- ریشه روناس اثر مدر دارد و از آن می توان در حبس البول و عدم دفع ادرار استفاده بعمل آورد .

صورت دارویی : جوشانده 15 تا30 در هزار ریشه نیم کوب – گرد ریشه به مقدار 1تا 4 گرم در روز به صورت کاشه یا در یک محلول – عصاره ی آبی به مقدار 30/0 تا یک گرم .

- اعضای هوائی گیاه شیر پنیر دارای خاصیت ادرار آور است . ولی با اثر خفیف .

- گیاه بلسکی دارای اثر ادرارآور است .

- یک قاشق غذاخوری از ریشه خرد شده گیاه انجره ( گزنه ) را در دو فنجان آب می ریزند و مدت ده دقیقه می جوشانند و روزانه دو فنجان از آن را می آشامند .

- اذخر یا کاه مکه ادرار آور بسیار خوبی است . مقدار مصرف آن روزانه از نیم تا یک مثقال است .

- در موردی که ادرار بند می آید و آب در بدن جمع می شود . اعضای مختلف بدن ورم می کند ، بهتر است نمک و ادویه را از غذا حذف کرد. جوشانده و دم کرده بید گیاه با ریشه آن از دواهای ادرار آور قوی است .

- با مصرف مقادیر کم و درمانی پوست درختچه تیمَر ، مقدار ادرار افزایش می یابد و از محاسن آن این است که هیچگونه تاثیر سوئی بر روی قلب ندارد ولی اگر به مقدار زیاد به کار رود ایجاد قی می کند.

- کاسنی ادرار را زیاد می کند و بدین لحاظ جسم را از مسمویت پاک و مجاری و بافتهای بدن را از تراکم مایعات تمیز می کند .

دستور تهیه : در یک فنجان آبجوش یک قاشق بزرگ از ریشه و برگ کاسنی بریزید و روزانه یک فنجان از آنرا بیاشامید .

- جوشانده تخم گیاه نسرین برای التهاب کلیه ها ، و مثانه و سنگ آن استعمال می شود . دارای بوی لطیفی است که شبیه به بوی وانیل می باشد ، ادرار آور است . می توان آن را یک مدت طولانی استعمال نمود . زیرا کلیه ها را خراش نمی دهد .

دستور تهیه : مقدار دو قاشق بزرگ غذاخوری از کوبیده ی تخم آن را در ظرفی یک شب در 3 فنجان آب سرد خیس می کنند ، آنگاه آن را صبح مدت نیم ساعت مس جوشانند و روزانه یک فنجان آن را در سه نوبت می آشامند .

- برای زیاد شدن ادرار و معالجه مایعاتی که در جوف انسان جمع شده باشد و اخراج آنها به وسیله ادرار ، بهتر این است که جوشانده تخم کوبیده جعفری را استعمال نمود . بدین طریق که در هر فنجان آب جوش یک قاشق کوچک از تخم آن را بریزند و پس از کمی جوشاندن یک فنجان آن را در یک روز دو مرتبه بیاشامند .

- خوردن ترتیزک ادرار را زیاد کرده و بدین وسیله مایعاتی را که در جسم رسوب کرده و موجب مرض شده باشند بر طرف می کند .

- ریشه گیاه زنجبیل شامی ادرار آور است .

دستور استعمال : 1 تا 3 فنجان بزرگ از جوشانده ریشه خرد شده آن را بتدریج در طول یک روز می آشامند یا اینکه یک گرم از کوبیده آن را با یک گرم عسل ممزوج کنند و در بین روز بتدریج میل کنند .

- جوشانده گزنه ، ادرار را زیاد می کند .

- صمغ درخت زیتون وحشی بازکننده ادرار است .

- دو قرن قبل از میلاد مسیح پزشکان طب سنتی و در قرن اول میلادی دم کرده گل بابونه را به عنوان دوای زیاد کننده ادرار بکار می بردند . دو تا سه قاشق غذاخوری گلهای بابونه خشک را در 3 استکان آبجوش دم کرده آن را بتدریج مانند چای 2 تا 3 مرتبه در هر روز می نوشند . باید توجه داشت که هنگام تهیه دم کرده بابونه ، اسانس بابونه از لوله قوری خارج نشود زیرا خاصیت عمده این گیاه در اسانس آن می باشد .

- 150 گرم پیاز را در یک لیتر آب جوشانده در ضمن مقدار کمی عسل به آن می افزایند تا جوشانده مزبور شیرین گردد سپس روزانه بتدریج مقداری از آن را می نوشند ، حبس البول ( شاش بند ) و کم شدن ادرار را شفا می دهد .

- دم کرده 10 گرم برگ آرتیشو در یک لیتر آب ، بمقدار 250 گرم  در روز میل شود . این دم کرده در کمی دفع ادرار موثر است .

- خوردن جعفری پخته زیاد کننده ادرار است .

- خوردن ریحان بصورت خام یا بصورت دم کرده 20 تا 50 گرم از آن در یک لیتر آب ، برای زیاد کردن ادرار اثر شفا بخش دارد .

- جوشانده دانه های خردل سیاه  ادرا آور است .

صورت داروئی : 40 گرم از دانه های سالم آن را در یک لیتر آب جوشانده ، روزانه 3 فنجان میل کنند.

- دمکرده یا جوشانده برگهای درخت زبان گنجشک به عنوان ماده ادرار آور مصرف می شود . برای تهیه آن یک مشت کوچک از برگ های خشک شده را در یک لیتر آب دم کرده ، روزانه 4 تا  5 فنجان از آن می نوشند .

- انگور فرنگی سیاه ، یک وسیله درمانی مهم جهن دفع ادرار است .

صورت داروئی : یک مشت از آنها را در یک لیتر آب دم  می کنند و روزانه 3 فنجان ( یک فنجان ناشتا ، یک فنجان قبل از ناهار و یک فنجان قبل از خواب می نوشند. )

- گلها ، برگها و شکوفه های درخت سیب مدر قوی هستند .یک مشت از این 3 جزء را در یک لیتر آب دم کنید و هر روز 2 تا 3 فنجان از آن میل کنید .

- خوردن برگ مو یا جوشانده آن برای دفع ادرار اثر شفابخش دارد . مقدار 30 گرم برگ جوان مو را بصورت تازه یا خشک کرده در یک لیتر آب می جوشانند و پس از صاف کردن ، مانند چای روزی 1 تا 3 استکان می نوشند .

- پرتقال ادرار آور است . پرتقال و آب آن ترشح ادرار را زیاد می کند . کلیه ها ، مثانه ، پرستات ، مجرای کلیه به مثانه را شستشو و پاک می کند .

- ترخون را بمقدار 25 تا 30 گرم در لیتر آب دم کرده و سه یا چهار بار در روز و هر بار یک فنجان از آن را بعد از غذا مصرف می کنند .

- میوه درخت کاج را با عناب بجوشانند و میل کنند . سمومات بدن را خارج و ادرار را زیاد می کند.

- تخم شنبلیله را روزی دو مثقال بجوشانند صاف نموده میل نمایند ، بسیار مفید است.

- تره از سبزیهای مدر و بسیار مفید است و به سهولت دفع ادرار را فراهم می سازد.